insanlar insanlıktan uzaklar ?
Sami Karataş Tüm Yazıları

Sami Karataş

31-08-2017

Üzülüyorum..

oysa ki, bir birimizle mutlu olabilmek varken, düşman oluyoruz.

Hep bir göz açlığı var, sevgi eksikliği var, hep bir ilgisizlik var. Hep bir memnun olmama, daha fazlasını isteme var.

Ve bu eksiklikler, karşımızda ki insana da eksik davranmamızı sağlıyor,

bu sorunun temeline inersek sizce de ailesel faktörler etkili midir ?

ETKİLİDİR. Toplumsal ahlak önemlidir, lakin o ahlakı vermek zordur,

hadi o ahlaka sahip oldu yetiştirdiğimiz bireyler, biz verebildik ahlakı ama başkası veremedi ? ' hani babamız bize arabayı verirken '' oğlum ben sana güveniyorum da, karşında ki şöföre güvenmiyorum '' veya sevgilimizin söylediği meşhur söz ' ben sana güveniyorum ama başkalarına değil ' bence mükemmel analiz yapılacak sözler, herkez bir birine güveniyorsa, karşındakine güvenmiyorumda ki o karşıda ki insan kim ?

al sana gene bir şey eksik ? yine birbirimizi anlamamalar,

yani demek istiyorum ki bireysel değil toplumsal değişim şart, toplumsal değişimden bahsetmişken toplumsal şiddet'i kontrol etmemiz gerekiyor da, öfke kontrolü yapmak çok zor bu ülkede, ziraa şartlar pek öfkesiz kalmamızı sağlamıyor, neyse.

En önemlisi saygıyı benimsemeli, paylaşmayı sevmeli zaten yıkılması en zor tabular bunlar değil mi ?

Bence bu mesele ülke nin meselesi, çünkü sanırım yanlış sollama cinayeti sadece bu ülke de var. Ya da ne bakıyon lan ? kavgaları...

Şimdi anlatabildim mi sorunu ? Ülkece sinirliyiz kanımca, ama hepimize yetecek kadar da terapist yok,

o yüzden bizler anne-baba olduğumuz da gelecek nesilleri değiştire bileceğiz.

Mesela Çocuğumuzun sürekli telefon da oyun oynamasından yaşadığımız rahatsızlığı,

çocuğu yanımıza alıp çocuğun elinde telefon olduğunu gösteren bir selfie çekilip dile getirmeyeceğiz,

unutma! o çocuk telefon da oyun oynamıyor, sizi taklit ediyor, mümkün olduğunca az kullan telefonu yanında, bak değişikliliği fark edeceksin,

bu sadece basit bir örnekti, hele o televizyon dizileri yok mu aman allahım çok tehlikeliler çok.

Çocuğumuz orada ne görüyorsa bu hayattan onu bekliyor, daha küçücük ne bilsin, aslında sorun ne biliyor musunuz ?

çocuğumuza dünyanın toz pembe olmadığını göstermeliyiz ve kesinlikle kısıtlamamalıyız, bırakın keşf ederek öğrensinler,

'' düşmezsen kalkmayı öğrenemezsin '' işte tam bu söz ; bırakın öğrensinler,  bizler ise en iyisi hep kitap okuyalım.. sadece kitap, bir sürü kitap, çok fazla kitap..

 

konu insanlıktan nereye geldi hey allahım hey!

Bu makale 1011 defa okunmuştur.