Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin incelediği uyuşmazlık, lojistik depo olarak kullanılan bir işyerinin erken tahliyesinden doğdu. Tarafların kira sözleşmesinde, kiracının sözleşmeyi feshetmek için en az 6 ay önceden bildirim yapması öngörülüyordu. Sözleşmede, daha kısa süre önce bildirim yapılması halinde tahliyeden sonraki bir aylık kira bedelinin ödenmesine ilişkin ayrı bir hüküm de bulunuyordu.
İşyeri sözleşme bitmeden boşaltıldı
Dava konusu taşınmaz, 2 Temmuz 2011’den başlayarak beş yıllığına kiralandı. Kiracının depoyu sözleşme süresi dolmadan, Ocak 2016’da boşaltmasının ardından mülk sahibi, fesih bildirimi yapılmadığını ve kira gelirinden mahrum kaldığını ileri sürerek dava açtı. Kiracı ise tahliyenin tarafların anlaşmasıyla gerçekleştiğini savundu. Mülk sahibi başlangıçta 5 bin dolar talep etti; yargılama sırasında talebini 805 bin dolara çıkardı.
İlk mahkeme bir aylık kirayı esas aldı
Sulh Hukuk Mahkemesi, taşınmazın yeniden kiraya verilebilmesi için en az bir ay gerektiğini değerlendirdi. Son ödenen aylık kira bedeli olan 140 bin 630 doların makul süre tazminatı olarak ödenmesine karar verdi. Tarafların başvurusu üzerine dosyayı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi de bu kararı uygun buldu.
Yargıtay neden bozma kararı verdi?
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, sözleşmenin süresinden önce sona erdirilmesini haklı kılan bir nedenin kanıtlanamadığını belirtti. Daireye göre tarafların sözleşmede kararlaştırdığı 6 aylık fesih bildirim süresi, erken tahliye nedeniyle doğan zararın hesabında makul süre olarak kabul edilmeliydi. Bu nedenle bir aylık kira üzerinden kurulan hükmü bozdu. Karar, 2026/2630 esas ve 2026/3424 karar numarasını taşıyor.
Hatay’daki kiracılar için ne anlama geliyor? Karar, Hatay’da verilmiş bir davaya ait değil; ancak benzer işyeri kira uyuşmazlıklarında emsal olarak gündeme gelebilir. Her erken tahliyede otomatik olarak 6 aylık kira ödeneceği anlamına gelmiyor. Bu dosyada sözleşmenin açık hükmü, bildirimsiz tahliye ve haklı fesih nedeninin kanıtlanamaması belirleyici oldu.
