Depremde babasını kaybeden, sol bacağı diz üstünden ampute edilen genç öğretmen, bugün Antakya’da görev yaptığı İpek Anaokulu’nda “İlk Öğretmenler Günü” heyecanını yaşıyor.
“Evimiz yıkıldı, 46 saat sonra hayata geri döndüm”
Deprem anını anlatırken sesi titreyen Sena öğretmen, yaşadıklarını ilk kez bu kadar açık dile getirdi:
“Deprem sırasında Antakya Akevler Mahallesi’ndeydik. Evimiz çöktü. 46 saat enkaz altında kaldım. Babamı kaybettim. Annem ve kardeşimle birlikte sağ çıkarıldık.”
Ankara’da geçirdiği ameliyatla bacağı diz üstünden ampute edilen Alkan, fizik tedavi süreci için İstanbul’a gitti. Devlet tarafından sağlanan protez desteğiyle yeniden yürümeye başlayan genç öğretmen, Şubat ayında memleketi Hatay’a döndü ve kaldığı yerden çalışmaya devam etti.
Öğretmenlikten vazgeçmedi: “Çocuklar bana umut oldu”
Depreme rağmen mesleğini bırakmayı hiç düşünmediğini vurgulayan Alkan, sınıfındaki minik öğrencilerin hayatındaki en büyük güç olduğunu söyledi:
“Çocukları çok seviyorum. Onlara bir şey öğretmek, dünyayı onların gözünden görmek bana yaşam sevinci veriyor. Beni ayakta tutan en büyük şey yine öğrencilerim oldu.”
Sınıftaki miniklerin protez bacağına kısa sürede alıştığını belirten genç öğretmen:
“Protez bacağım artık onların gözünde bir eksiklik değil. Hatta bana yardımcı olmaya çalışıyorlar. Bu beni hem çok motive ediyor hem de çok duygulandırıyor.” dedi.
İlk ataması, ilk Öğretmenler Günü
Ücretli öğretmenlik yaptığı dönemde nisan ayında kadroya atanan Sena Alkan, eylül ayında Antakya İpek Anaokulu’nda görevine başladı. Bu yıl, hem atandığı ilk yıl hem de yaşadığı tüm acıların ardından gelen ilk Öğretmenler Günü onun için çok özel:
“Atandığım ilk senede ilk Öğretmenler Günüm… Bu benim için çok gurur verici. Hem sevinçliyim hem de çok heyecanlıyım.”
“Destekle ayakta duruyorum”
Daha gelişmiş bir proteze ihtiyacı olduğunu söyleyen Alkan, buna rağmen hayatın içinde kalmaya kararlı:
“Bugün kullandığım protezle hareketlerim daha iyi. Daha ileri protezler de var ama elimden gelen bu. Öğrencilerimin ve çevremin desteğiyle hayata devam edebiliyorum.”
Bu özel hikâye, depremden en çok etkilenen şehirlerden biri olan Hatay’da umudun, direncin ve yeniden ayağa kalkmanın sembollerinden biri olarak hafızalara kazınıyor.
