Deprem oldu ve biz öldük!
Ölenler toprak altına diriler ise toprak üstüne gömüldük!
Toprak altında kalanların şanslı yanları vardı o an acı çektiler ve bitti!
Toprak üstündekiler ise acılarla bir üç yıl geçirdi ve sanırım bir üç yıl daha var.
Bu yazı da derdim birilerini eleştirmek veya yermek değildir. Tam tersine memleketimiz için kim bir adet çivi çakmışsa kendisine teşekkür ediyoruz. Ancak yaşadıklarımızı ve çektiğim rezaleti anlatmazsak gazetecilik işimizi yapmamış oluruz. Bu yazı da sadece samimiyet olacak. Kimse altında başka bir şey aramasın.
*
Depremden sonra bu insanlara verilen sözler vardı.
Mesela zarar gören motorlu araçların zararları karşılanacaktı.
Karşılandı mı?
Yok!
Mesela ev eşyaları için belli meblağ ödenecekti.
Ödendi mi?
Yok!
Mesela demografik yapı değişmeyecek, herkes kendi mahallesinde kalacak dendi.
Öyle oldu mu?
Olmadı!
Mesela kira yardımı herkes evine girene kadar verilecekti?
Verildi mi?
Verilmedi!
Mesela Dubleks evlerle ilgili ciddi sıkıntılar var. Sayın Kurum çözeceğiz demişti.
Çözüldü mü?
Çözülmedi!
Bunlar herkesçe bilinen sorunlar.
Üstüne ekleyelim yol sorunu, elektrik sorunu, İnternet sorunu, su sorunu…
Ve elbette ekonomik sıkıntılar…
3 yıl bitti 4. Yıldan da 3 ay gitti.
Ve biz daha ne kadar bekleyeceğiz!
Soru bu.
Verilen cevap ise 3 yıldır olduğu gibi sadece SABIR!