Altın tavında parlar… İnsan da öyle aslında. Her insanın içinde keşfedilmeyi bekleyen bir değer, ortaya çıkmayı bekleyen bir güzellik vardır. Ancak bunun ortaya çıkması yalnızca insanın kim olduğuyla değil, nerede, ne zaman ve kiminle karşılaştığıyla da ilgilidir.
Çünkü doğru insan, yanlış yerde değerini anlatmak için ömrünü tüketir. Yanlış insanların arasında ne kadar iyi olursan ol, kıymetini bilmeyen gözlere kendini gösteremezsin. Bazen en güzel sözler yanlış kulaklarda anlamını yitirir, en temiz duygular yanlış yüreklerde karşılık bulamaz.
Oysa doğru zamanda, doğru ortamda ve doğru bir yüreğin karşısında insanın içindeki bütün güzellikler kendiliğinden ortaya çıkar. Ne kendini ispatlamak zorunda kalırsın ne de olduğundan farklı görünmeye çalışırsın. Sadece kendin olursun ve olduğun gibi kabul edilmenin huzurunu yaşarsın.
Unutma; her cevher her elde değer bulmaz, her çiçek her toprakta açmaz. Mesele parlamak değil, ışığını görebilen insanların arasında olmaktır.
Çünkü insanın gerçek değerini değiştiren şey, karşısına çıkan herkes değil; kıymetini bilen doğru yürektir.
Allah, yüreğimizi kıymetimizi bilen, sevgimizi hak eden, varlığımızı yük değil nimet gören güzel gönüllerle karşılaştırsın. Yolumuzu daima doğru insanlara, kalbimizi de hak eden yüreklere çıkarsın...
