Sana gönül vermiş olmam, senden vazgeçemeyeceğim anlamına gelmez. Ben sevdim mi yürekten severim; emek veririm, sahip çıkarım, yarınları düşünürüm. Ama bütün bunları yaparken kendimi unutmam. Çünkü ben, bir insanın hayatımda olmasını isterim ama hayatımın tek gerçeği olmasına izin vermem.
Benim de hayallerim var, hedeflerim var, yürümem gereken yollarım var. Kimse için hayatı durduracak, kendi değerimi bir başkasının davranışlarına göre belirleyecek biri değilim. Gidenin arkasından kendimi tüketmek yerine, önüme bakmayı da bilirim. Çünkü insanın en büyük gücü, bir başkasını kaybetmekten korkarken bile kendini kaybetmemesidir.
Ben kimseyi zorla yanımda tutmam. Kalmak isteyenin bahaneye değil, yüreğe ihtiyacı vardır. Gitmek isteyenin ise her zaman bir sebebi bulunur. Ama insan giderken arkasında bıraktığı izleri de unutmamalı. Eğer bir yanlış yapıldıysa, bir güven kırıldıysa, bir sevgi harcandıysa, bunun hesabını vicdan herkesin önüne bir gün koyar. Ben kimsenin hatasını sırtımda taşımak, kimsenin yanlışının bedelini ödemek zorunda değilim.
Benim kaybetmekten korktuğum şey bir insan değil, yanlış insana doğru duygularımı harcamış olmak.
Çünkü yüreğim herkese açık bir kapı değil. Benim sevgim, kıymet bilenin yanında güzelleşir; kıymet bilmeyenin elinde tükenmek zorunda değildir. Bir gün dönüp baktığımda, kendime neden hak etmediğim bir yerde kaldığımı sormak istemiyorum. Ben yüreğimi, sevgimi ve emeğimi bunların değerini bilen birine vermek istiyorum.
Kimse vazgeçilmez değildir. İnsan bazen birini çok sever ama yine de yoluna devam etmeyi seçer. Bu sevgisizlik değil, kendine duyduğu saygıdır.
Ben kimseye kendimi ispatlamak, sevgimi kanıtlamak ya da kalmam için yalvarmasını beklemek zorunda değilim. Benim değerimi göremeyen birine değerimi anlatmak için ömrümü harcayamam.
Benimle kalmak bir tercih, beni kaybetmek de bir sonuçtur. Herkes kendi tercihini yapar; ben de yapılan tercihin sonucunu kabullenip yoluma bakarım.
Bir gün yokluğumu hisseder misin, pişman olur musun, geriye dönüp keşke der misin, bunu zaman gösterir. Ama ben hayatımı birinin pişman olmasını bekleyerek yaşamam. Ben kendi yolumu çizer, kendi mutluluğumu kurarım.
Çünkü ben biliyorum ki insanın gerçek gücü, birini hayatında tutabilmesinde değil; gerektiğinde, kalbi hâlâ severken bile kendisi için doğru olanı seçebilmesindedir.
Ben sevmekten korkmam. Yanlış kişiye kendimi unutturacak kadar bağlanmaktan dersimi alırım. Giden gider; ama ben kendimden vazgeçmem. Çünkü benim de bir değerim, bir gururum ve hak ettiği sevgiyi bekleyen bir yüreğim var..