Hiç bilmediğim bir yola girmiş olsam da,
yolumu kaybetmekten korkmam artık.
Çünkü biliyorum ki bu hayatta
kendimi kaybedeceğim tek yol sensin.
Nereye çıktığını bilmediğim,
sonunda neyle karşılaşacağımı göremediğim
bir yolun başında olsam bile,
eğer o yol sana çıkıyorsa
korkmadan yürürüm.
Çünkü bazı insanlar vardır;
hayatına girer ve sana bir yön verir.
Bazıları ise yolun kendisi olur.
Sen benim için işte tam olarak böylesin.
Bazen gözlerine bakmak,
bütün dünyayı unutmak gibi…
Bazen sesini duymak,
içimde susmayan bütün fırtınaları dindirmek gibi…
Senin yanında insan,
kendinden bile vazgeçmeyi göze alıyor.
Çünkü senin sevginde kaybolmak,
kendini bulmanın en güzel hâli gibi geliyor.
Belki bu yol kolay değil,
belki önümüzde aşılması gereken yollar,
susulması gereken geceler,
beklenmesi gereken zamanlar var.
Ama ben yine de senin olduğun yolu seçerim.
Çünkü aşk,
her şeyin kusursuz olmasını beklemek değil;
bütün belirsizliklere rağmen
aynı insana doğru yürümekten vazgeçmemektir.
Ve ben…
Hiç bilmediğim yollara girmiş olsam da,
kaybolmaktan korkmuyorum.
Çünkü biliyorum;
Bu hayatta kendimi kaybedeceğim tek yol sensin.
Ve eğer kaybolacaksam,
senin gözlerinde kaybolmak isterim...
