Bazen insan yalnız kalır…
Kalabalıkların içinde bile kimsenin kendisini gerçekten anlamadığını hisseder. Bazen çaresizdir; ne yapacağını, hangi yöne gideceğini bilemez. Bazen bunalır, susar, içine kapanır. Kimse görmesin diye gözyaşlarını saklar, geceleri kendi içinde verdiği mücadeleyi kimseye anlatmaz.
Ama hayat, tam da böyle zamanlarda insana bir şey öğretir:
Her karanlığın içinde yeniden doğmayı bekleyen bir ışık vardır.
Belki bugün hiçbir şey istediğin gibi gitmiyor. Belki bazı insanlar seni yarı yolda bıraktı, bazıları verdiğin değeri anlamadı. Belki çok yoruldun…
Ama unutma; yorulmak, vazgeçmek değildir.
Bir gün yeniden gülmeyi öğreneceksin.
Öyle bir gülümseyeceksin ki, dün seni üzen şeylerin artık üzerinde hiçbir gücü kalmadığını fark edeceksin. İşte o zaman dünya gerçekten etrafında dönmeye başlayacak adeta. Çünkü insanın dünyasını değiştiren şey her zaman şartların değişmesi değildir; bazen insanın hayata bakışının değişmesidir.
Gülmek, yaşadıklarını inkâr etmek değildir.
Acılarını unutmak da değildir.
Gülmek; bütün yaralarına rağmen hâlâ hayata “Ben buradayım.” diyebilmektir.
Kimse senin ne kadar savaştığını bilmiyor olabilir. Kimse geceleri içinde kopan fırtınaları görmüyor olabilir. Ama sen kendi değerini biliyorsan, yeter.
Bırak bazı insanlar seni anlamasın.
Bırak bazı kapılar yüzüne kapansın.
Bırak bazı yollar yarım kalsın.
Sen yine de yürümeye devam et.
Çünkü hayat, kaybettiklerinden ibaret değildir. Önünde henüz tanımadığın insanlar, yaşamadığın güzel günler, duymadığın kahkahalar ve hiç beklemediğin mutluluklar vardır.
Ve belki de en güzel günün, bugün her şeyden vazgeçmek üzere olduğun gündür.
Bu yüzden ne olursa olsun gülmekten vazgeçme.
Çünkü bazen bir tebessüm, insanın kendisine verdiği en büyük sözdür:
“Ne yaşarsam yaşayayım, kendimi yarı yolda bırakmayacağım.”
Gül…
Yaralarına rağmen gül.
Yalnızlığına rağmen gül.
Çaresiz hissetsen bile gül.
Çünkü hayat senden kusursuz olmanı istemiyor.
Sadece yeniden ayağa kalkmanı, nefes almanı ve kendi ışığını yeniden bulmanı bekliyor.
Ne olursa olsun… Gülmekten vazgeçme.
Belki bugün yüzündeki o küçücük tebessüm, yarının kocaman mutluluğunun ilk adımıdır...
