İnsan bazen bir ayrılığı, hayatının sonu sanır. Günler uzar, geceler ağırlaşır, her köşe bir hatırayı, her şarkı yarım kalmış bir cümleyi hatırlatır. O an öyle gelir ki, sanki dünya durmuş, zaman akmayı bırakmıştır.
Ama kendine tek bir soru sor:
Ölen mi var?
Hayır...
Öyleyse hayat neden dursun?
Hayat, bir insanın gitmesiyle sona ermez. Sabah yine olur, güneş yine doğar ve zaman hiçbir acı için durmaz. Duran tek şey, çoğu zaman bizim umutlarımızdır. Oysa umut, yeniden yeşerebilen tek duygudur.
İnsanların en büyük yanılgılarından biri, acı çektikleri şeyin sevgi olduğunu sanmalarıdır. Oysa çoğu zaman canımızı acıtan, sevginin bitmesi değil; birlikte kurduğumuz hayallerin gerçekleşmemesi, zihnimizde kurduğumuz geleceğin bir anda yok olmasıdır.
Aslında özlediğimiz kişi kadar, onunla yaşayacağımızı sandığımız hayatı da özleriz.
İşte bu yüzden hissettiğin şey her zaman aşk değildir. Çoğu zaman bu, içinde oluşan büyük bir boşluktur. O boşluğu ise giden kişi değil, zamanla yeniden kuracağın hayat dolduracaktır.
Hiç kimse, seni kendinden vazgeçecek kadar değerli değildir. Seni gerçekten seven biri, seni hayata küstürmez; sana güç verir. Eğer bir ilişki seni tüketiyor, kendine olan saygını azaltıyor ve seni her gün biraz daha yoruyorsa, geride kalan şey sevgi değil, alışkanlıktır.
Hayatın en büyük öğretmeni zamandır. Bugün "onsuz yaşayamam" dediğin birçok şey, yarın sadece bir hatıra olacaktır. Çünkü insanın en güçlü yanı, unutabilmesi değil; yeniden ayağa kalkabilmesidir.
Kendini suçlama. Geçmişin içinde kaybolma. Sürekli "Keşke..." diyerek yaşayamazsın. Çünkü "keşke" kelimesi, bugünü çalan en ağır yüktür.
Şunu unutma: Seni gerçekten seven insanlar hayatına huzur katar, seni tüketmez. Gidenin ardından ömrünü harcamak yerine, kendine yeni bir yol çizmek en doğru cevaptır.
Bir gün dönüp bugüne baktığında, bugün seni yıktığını sandığın olayın aslında seni olgunlaştırdığını ve güçlendirdiğini anlayacaksın. Çünkü en sağlam insanlar, hiç düşmeyenler değil; her düştüğünde yeniden ayağa kalkmayı bilenlerdir.
Başını dik tut. Kendine değer ver. Geçmişi bir yük değil, bir ders olarak kabul et.
Ve unutma...
Hayat kimsenin gidişiyle bitmez. Asıl hayat, kendini yeniden bulduğun gün yeniden başlar..